Na het overlijden van mijn vrouw Henny wilde ik vooral rust, overzicht en zekerheid voor onze kinderen en familiebedrijven. In plaats daarvan kreeg ik te maken met vragen over eerder gemaakte afspraken, advies dat ik opnieuw moest laten beoordelen en een traject waarin ik zelf voortdurend de regie moest zoeken.
Op 25 januari 2026 overleed Henny. Ons leven stond stil, maar de bedrijven niet. Melody Ranch en Canada Huis B.V. gingen door. Tegelijkertijd moesten testamenten, de VOF en de toekomst van onze zoons juridisch en fiscaal met elkaar in overeenstemming worden gebracht.
Je betaalt deskundigen om je daarbij te helpen. Zeker wanneer je weinig ruimte in je hoofd hebt voor complexe dossiers. Wat mij trof, was hoe moeilijk het voor mij werd om te achterhalen wie het geheel bewaakte, welke afspraken precies waren gemaakt en wie uiteindelijk verantwoordelijkheid nam voor de volgende stap.
In gesprekken met adviseurs kreeg ik verwachtingen over het vervolg: er zou worden meegedacht, uitgezocht en geregeld. In een moeilijke periode heb ik op zulke mededelingen vertrouwd.
Een terugkerend probleem voor mij was dat mondeling besproken verwachtingen niet altijd tot de voortgang leidden die ik voor ogen had. Wat de frustratie voor mij vergrootte, was dat latere toelichtingen soms vooral leken te verdedigen waarom het eerdere handelen juist was. Ik zocht geen welles-nietesdiscussie, maar een inhoudelijk antwoord en een oplossing — juist terwijl ik nog midden in de rouw zat. Bij een meningsverschil over de inhoud van een afspraak blijkt hoe belangrijk een schriftelijke bevestiging is. Dat is mijn ervaring met het traject; niet iedere betwiste verwachting is daarmee een bewezen geschonden afspraak.
Mijn les: bevestig na ieder gesprek schriftelijk wie wat doet, wat het eindresultaat moet zijn en wanneer dat gereed is.
Henny en ik tekenden onze nieuwe testamenten op 23 december 2024. Na haar overlijden stelde ik op 30 maart 2026 opnieuw uitgebreide vragen over de gevolgen van haar testament en onze bedrijfsopvolging.
In die periode bestond een termijngebonden mogelijkheid om de wettelijke verdeling ongedaan te maken. In mijn beleving werd die keuze niet tijdig duidelijk aan mij voorgelegd. De betrokken fiscalist heeft later aangegeven dat hij die route wegens het opvullegaat niet relevant vond.
Het gaat mij niet alleen om de vraag welke fiscale route uiteindelijk het beste was. Ik wilde weten welke keuze bestond, waarom een adviseur die wel of niet aanraadde, en vóór welke datum ik daarover moest beslissen.
Ik schakelde een nieuwe fiscalist in voor een onafhankelijke beoordeling van het eerdere traject én voor hulp bij de verdere bedrijfsopvolging. De eerste berekening bevatte een brede bandbreedte van nihil tot circa € 40.000 aan mogelijk fiscaal nadeel. Later werd een veel concretere uitkomst van € 7.651 genoemd.
Tot eind oktober 2026 was ik naar mijn administratie ongeveer € 7.906 aan de second opinion en aanverwante werkzaamheden kwijt. Ik had inmiddels twee fiscale beoordelingen, maar nog altijd een sterke behoefte aan een praktisch plan en een nieuw testament.
Een tweede oordeel kan inhoudelijk waardevol zijn. Mijn ervaring is echter dat het ook nieuwe discussies tussen deskundigen kan opleveren. Vraag daarom vooraf niet alleen om analyse, maar ook om een duidelijke conclusie, een vervolgplan en een afgesproken kostenplafond.
Wanneer ik vragen stelde over de verantwoordelijkheid voor het adviestraject, merkte ik hoe belangrijk de opdrachtomschrijving, de algemene voorwaarden en de daaropvolgende correspondentie werden.
Voor mij voelde het soms alsof de samenwerking ophield waar ik juist meer uitleg of verantwoordelijkheid verwachtte. Dat gevoel was extra pijnlijk tijdens mijn rouw. Tegelijkertijd is het juridisch iets anders of een voorwaarde daadwerkelijk van toepassing is, wat partijen mondeling hebben afgesproken en of een zorgplicht is nagekomen.
Mijn les: bewaar de opdrachtbevestiging en voorwaarden, laat belangrijke beloften op papier zetten en vraag bij een klacht om een inhoudelijk antwoord per concreet punt. Algemene voorwaarden betekenen niet automatisch dat een adviseur nergens voor aansprakelijk kan zijn.
Ik wil niet beweren dat alle accountants, fiscalisten of notarissen hetzelfde werken. Ik wil wel laten zien hoe kwetsbaar de positie van een ondernemer kan voelen wanneer er rouw, complexe juridische vragen, hoge advieskosten en verschillende professionele meningen tegelijk spelen.
In mijn dossier over De Twentse, aaff en de twee notariskantoren wil ik daarom onderscheid maken tussen vastgelegde feiten, mondelinge herinneringen, reacties van betrokkenen en mijn persoonlijke oordeel. De afzonderlijke dossiers zijn nog in voorbereiding.
Redactionele toelichting. Dit is een persoonlijk ervaringsverhaal, gebaseerd op mijn werkdocumenten en correspondentie. De beschreven interpretaties en financiële inschattingen kunnen onderwerp van discussie zijn. Een openstaande klacht of een afwijkende professionele mening bewijst op zichzelf geen beroepsfout. Deze publicatie is geen individueel juridisch of fiscaal advies.